Vermiglio to ostatnia miejscowość w dolinie Val di Sole, w zachodniej części Trentino, w północnych Włoszech. W tej górskiej miejscowości, położonej na wysokości 1260 m n.p.m., Alberto Delpero prowadził w latach 1996-2000 badania nad pieśniami tradycyjnymi, angażując w nie również młodych mieszkańców, którzy dzięki temu na nowo odkryli lokalną tradycję śpiewu przekazywaną z pokolenia na pokolenie. W kolejnych latach grupa regularnie spotykała się na wspólnym śpiewaniu w gospodach i piwnicach, podczas lokalnych świąt, a także przy okazji pogrzebów, wesel, kolędowania i procesji.

Ich sposób śpiewania opiera się na tradycyjnej wielogłosowości alpejskiej, w której melodię prowadzą trzy głosy: główny, tercjowy i burdonowy, wykonywane z mocną, skupioną emisją i niezwykłą intensywnością brzmienia.

W 2008 roku grupa rozpoczęła współpracę z pochodzącym z Trentino etnomuzykologiem Renatem Morellim, który zachęcił śpiewaków do poszerzenia repertuaru o pieśni poznane podczas jego badań terenowych. Tak narodził się projekt Cantori da Verméi, łączący dwa cele: przywracanie pamięci o zapomnianych pieśniach z różnych tradycji muzycznych łuku alpejskiego oraz ocalenie dawnych, lokalnie zróżnicowanych form wielogłosowości – niegdyś powszechnych w Alpach, dziś niemal całkowicie zanikających.

Repertuar Cantori da Verméi obejmuje dawne pieśni paraliturgiczne – między innymi litanie z Wielkich Dni Błagalnych w Asiago oraz śpiewany różaniec drwali z doliny Primiero – a także „cecyliańską” Mszę żałobną, zarzuconą po reformach Soboru Watykańskiego II, pieśni kolędnicze związane z obrzędem Gwiazdy, pieśni karnawałowe oraz towarzyszące obrzędowi powitania wiosny. Ważną część repertuaru stanowią również liczne pieśni świeckie i biesiadne.
Swoją działalność poza Włochami zespół zainaugurował w 2008 roku w Wiedniu, podczas międzynarodowego wydarzenia European Voices poświęconego tradycyjnym kulturom śpiewaczym Europy. W kolejnych latach Cantori da Verméi występowali na festiwalach muzyki tradycyjnej w Austrii, Szwajcarii i we Włoszech, a także na festiwalu The Oldest Songs of Europe w Lublinie – prezentując uporządkowany obraz tradycyjnego śpiewu ludowego Alp, nie rezygnując przy tym z cotygodniowego wspólnego śpiewania w rodzinnym Vermiglio.