Urodzony w 1961 roku w Oslo Rolf Lislevand studiował gitarę klasyczną w Państwowej Akademii Muzycznej w Norwegii. Już w czasie studiów regularnie występował w studiach nagraniowych, klubach i zespołach, grając na gitarze elektrycznej – to doświadczenie dało mu cenną znajomość improwizacji, która głęboko naznaczyła jego brzmienie, język muzyczny oraz podejście do muzyki dawnej.

Następnie kształcił się w Schola Cantorum Basiliensis pod kierunkiem Hopkinsona Smitha i Eugène’a Dombois, zanim Jordi Savall zaprosił go do współpracy w ramach swoich zespołów: Hespèrion XX, La Capella Reial de Catalunya oraz Le Concert des Nations. U boku hiszpańskiego dyrygenta zdobył gruntowną znajomość francuskiej muzyki na violę da gamba z XVII wieku, natomiast Montserrat Figueras wprowadziła go w świat hiszpańskiej muzyki wokalnej XVI i XVII wieku.

Lislevand osiadł w Weronie, gdzie starał się odtworzyć autentyczny sposób wykonywania włoskiej muzyki z pierwszej połowy XVII wieku. Wkrótce potem został profesorem w Staatliche Hochschule für Musik w Trossingen w Niemczech.

Jego debiutancka płyta, poświęcona muzyce Hieronymusa Kapsbergera, spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki i zdobyła kilka prestiżowych nagród fonograficznych. Kolejnymi albumami Rolf Lislevand konsekwentnie rozwijał własną koncepcję interpretacji – opartą na subtelnej równowadze między najnowszą wiedzą muzykologiczną a inwencją i kreatywnością muzyka ukształtowanego przez współczesną kulturę muzyczną.

Wraz z Ensemble Kapsberger zaproponował nowatorską wizję muzyki instrumentalnej XVII wieku, na nowo wprowadzając do wykonawstwa żywy rytm i autentyczną improwizację. Jego interpretacje dzieł Kapsbergera, Santiaga de Murcii, Gaspara Sanza i innych, dziś rzadziej granych kompozytorów, nadały nowy impuls całemu pokoleniu instrumentalistów i przywróciły dawnej tradycji muzycznej jej wartość w oczach współczesnej publiczności.

Dziś Rolf Lislevand jest uznawany za jednego z najważniejszych lutnistów naszych czasów. Kierowany inwencją twórczą i ciekawością, współpracuje z wykonawcami reprezentującymi najróżniejsze nurty muzyczne – od orkiestr barokowych, przez jazz i flamenco, po muzykę arabską, orientalną i współczesną. Prowadzi też klasę muzyki dawnej w Trossingen, gdzie rozwija koncepcję nauczania zgodną z humanistyczną ideą człowieka i jego artystycznej ekspresji.